“Smaak en kwaliteit geen synoniemen”

 

Kort geleden stonden de media er vol van. Voeding is HOT! Laatst hoorde ik nog iemand zeggen, wist jij dat ze bij de plaatselijke discount-supermarkt een prima wijntje verkopen?  Kost maar € 3,95 Een heel aardige kwaliteit voor weinig geld. Daar stond ik dan met mijn mond vol tanden. Wij hadden hem via Wijnkunst.nl een maand daarvoor een proefpakket kwaliteitswijnen geleverd en tja, Wijnkunst kiest er nu eenmaal voor om geen wijnen uit de goedkoopste prijscategorie te leveren. Daar ga je dan. Onwillekeurig begon er weer een film in mijn hoofd te spelen. Ik heb het soms, dat absurde scenario’s zich filmisch aan me opdringen, ik kan daar ook niks aan doen. Zo ben ik nu eenmaal. Ik zag hem de kiloknaller die al een maand in de diepvriezer had gelegen braden tot een halve-kilo-plofje. Een blik groente erbij met eigengeklopte aardappelpuree uit een pakje. In een wip op tafel.  Om de dis compleet te maken nog een lekker wijntje van de IDAL erbij.



Knap van deze man dat hij in een zin uit kan leggen wat kwaliteit. Is, laatst hoorde ik er nog zo een. Als je een lekkere rode wijn zoekt, zoek dan de op-een-na goedkoopste  Côtes du Rhône uit het schap en je zit altijd goed. Ik kan dat niet. Kort en bondig zijn. Mijn vriendin slaat me er regelmatig mee om de oren.  Ik heb altijd te veel  tijd nodig om dingen uit te leggen. Helemaal wat een kwaliteitswijn is.

Onlangs verscheen er een circulaire van het Productschap wijn (PW)  over de regeling die de overheid getroffen heeft met  de wijnbranche met betrekking tot ”hun” voedselveiligheid. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) heeft afspraken gemaakt met het PW. Deze zelfregulering komt er op neer dat de verantwoordelijkheid van de wijnimporteurs voor de veiligheid van uw wijn wordt verlegd naar het PW. Er zijn door het PW een aantal monsters uit de handel geanaliseerd op de aanwezigheid van een aantal schadelijke bijproducten van wijn, waaronder Ochratoxine-A. Nu moet u weten dat deze stof,  geproduceerd door bepaalde op voedsel voorkomende schimmels, bij sporadische hoeveelheden al kankerverwekkend is, nier- en leveraandoeningen en geboorteafwijkingen kan veroorzaken.



Op zo’n 420 miljoen liter geïmporteerde wijn werden door het productschap 25 monstertjes geanaliseerd. In geen daarvan werd er Ochratoxine aangetoond, althans niet boven de wettelijk toegestane norm. Wel werden in 9 van de 25 gevallen kleine hoeveelheden residuën van pesticiden aangetroffen.

Wat moet u daar als consument nou mee, hoor ik u denken. Kijk, een wijnboer wil maximale garantie op een goede boterham, dus heeft, de idealisten uitgezonderd, de neiging op de grens van het toelaatbare te opereren. In mindere oogstjaren kunnen druiven “verregenen”.  Waar vocht is, zijn er schimmels, waar schimmels zijn, is er Ochratoxine-A. Zo simpel is dat. Om schimmels t e voorkomen, wordt er gespoten met pesticiden. En zo is de cirkel rond. En nou komt de aap uit de mouw. Kwaliteit en smaak zijn geen synoniemen. Uit beschimmelde druiven is een prima smakende wijn te maken, kijk maar eens naar de zoete edelrot-wijnen, maar dat is een ander verhaal.  Wijnboeren en coöperaties  maken uit “natte” en vroeg-geoogste druiven hun goedkope bulkwijnen. De beste en gezonde druiven, vaak handmatig geplukt en geselecteerd, gebruiken ze voor kwaliteitswijnen. Deze zijn per definitie schaarser en dus duurder in aanschaf.

De controle op ons voedsel is minimaal. Handhaving van wetgeving schiet te kort. Of het nu om plofkippen, vlees of wijn gaat. Garanties zijn er niet. Een duurdere of biologische wijn is niet per definitie gezonder. De kans er op wel.

Bron: Productschap Wijn

Klik hier voor het volledige artikel